Wie gaat er eigenlijk allemaal mee naar Groningen?

Pinksteren valt dit jaar op 4 en 5 juni.

Pinksteren valt dit jaar op 4 en 5 juni.
Zaterdag 4 maart, 15.00 uur:
Voorwaarts 4 - JSV Nieuwegein 8
Wie doet er wel/niet mee?

|
|
Thuis |
Uit |
Klasse 1
|
45 |
50 |
|
Klasse 2 |
35 |
40 |
|
Klasse 3 |
25 |
30 |
|
Klasse 4 |
15 |
20 |
|
Klasse 5 |
5 |
10 |

Ja leuk idee van dat toernooi... alleen laten we toevallig net dat weekendje met z'n allen op Sporthuis Centrum zitten. Daarom vroegen we ons af of het nog mogelijk dat toernooi te verplaatsen naar een andere datum.<Oberaula (Marco Bindel, telefonisch):
Ik ga het overleggen met m'n teamgenoten. Doe trouwens de groeten aan je teamgenoten
Nee, helaas we doen een week later mee aan een toernooi in Rotterdam.
Wij doen zeker mee en gaan voor prolongatie, de fair playcup zullen we zeker niet winnen!
We willen zeker meedoen, ik weet alleen niet zeker of we genoeg mensen meekrijgen, wanneer moet je het zeker weten?
Ik kan op dit moment nog geen toezegging doen of wij eventueel komen of niet. Ik zal het op de eerste competitie-wedstrijd in de groep moeten gooien of iedereen bereid is om naar jullie toernooi te willen komen. Zodra ik iets meer weet, laat ik het je weten. Aanstaande zaterdag moeten we thuis spelen tegen WWS, echter ik betwijfel het gezien de weersvoorspellingen of deze wedstrijd wel doorgaat. Ik zou sowieso graag van je willen weten wat de uiterste datum is dat je het moet weten."
Reisorganisator Wilhelm Bull (gespecialiseerd in Kultuurreizen met de grote K) heeft nog twee plaatsen over voor de Hamburg Total Trip.
Zaterdag 11 maart:
Vertrektijd (nader te bepalen) + 4 uur. Aankomst te Schanzenviertel, Hamburg + welkomsdrankje (lokale specialiteit).
Spazieren im Speicherstadt
Hanzemaaltijd
Tolle Tanzabend mit bissige Buben & geile Girlies
Zondag 12 maart:
Vaulpenzen
Facultatief programma
In het Vergnügungstheater zal om 17.30 een balspel opgevoerd worden door het Hamburgse sterren ensemble: HSV.
Vanaf 21.00 Latex Tupperware Party
Maandag 13 maart:
In de loop van de dag zal de terugreis aanvaard worden.

Zaterdag 19 februari, 11.00 uur:
VVJ 6 - Voorwaarts 4
Op sportpark Overvecht Noord, complex 1. Route: hier.
Ik ben er zeker! Wie volgt?

naar de bar om te bestellen. Ik geef ‘m een knipoog en steek m’n middelvinger op. “In je tochtige hol”, mompel ik voor me uit. Hij blijft staan, kijkt even alsof-ie me niet begrijpt, en loopt dan naar me toe – “Sjcheelt jou waat, moat?”
“Gegeven het positieve verband tussen scholingsniveau en civiliseringsgraad zou ik eerder zeggen dat jou wat scheelt.”
Hij knipperde een paar keer met zijn ogen. “Jij houdt wel vaan dure woorden, hè, meneertje vaan de uneverseteit?”
“Jongen, ik ben dol op dure woorden. En weet je waarom? Omdat ze op jou zo’n indruk maken.”
Hij keek me smerig aan. Toen hief hij traag zijn arm op en wees naar de ingang van de kantine – “Okee studentje, jij en ik goan noar buiten.”
Het was stil in de kantine. Een stoelpoot piepte over het laminaat. Ik bleef zitten. “Wat doen buiten? Brommers kiek’n? Ha nee” – en ik produceerde een schamper lachje – “billenmaatjes mag je zoeken tussen die bende POTEN van je”, en ik wees met mijn duim op zijn team, dat als door een strontvlieg gestoken overeind kwam.
Nou begrijp me even goed – ik heb niks tegen homo’s. Ieder z’n meug. Sterker nog – zelf was ik tot ongeveer m’n twaalfde altijd wel verliefd op een onbereikbaar jongetje, en daarna ook nog wel eens. Dus. Maar het leuke is – forse segmenten van het mannendom zijn tot bloeddoorlopen razernij te drijven alleen maar door ze een homoseksuele geaardheid toe te schrijven.
Deze vent was niet anders en vloog me met twee handen naar de strot – wat ik eenvoudig kon pareren door op te veren en zijn neus met een krakend geluid op een opgetrokken knie te vangen. Hij zakte in elkaar en verborg jammerend zijn gezicht in z’n handen.
Toen was het bal. Vier, vijf van die apen kwamen op me af, ready for some action. Een handvol van mijn jongens vloog overeind en ging achter me staan. Er werd gedreigd, gesist, gefokt, geduwd, ik kreeg een klap met de vlakke hand in mijn gezicht – en twee halve teams stortten zich op elkaar, terwijl de rest ze uit elkaar probeerde te trekken. Brekende bierglazen zongen alom, er werd geschreeuwd, gevloekt, gekermd, stoelen sneuvelden, en er vielen rake klappen.
“Elitaire bal dat je d’r bent. En de raakste klap, die deel jij natuurlijk uit, hè?”
“Uhh... ja? Waarom niet?”
“Waarom niet? Om dezelfde reden dat jij niet degene bent die ‘m krijgt.”
“Nou zeg, zout op slakken –”
“En die koketterie met homoseksualiteit – dat je zelf vroeger ook homo zou zijn geweest. Bull. Jij bent zo straight als de neten.”
“Okee, okee, okee, ’t is al goed – dan pakken we het anders aan... dus hij blijft staan, kijkt even
alsof-ie me niet begrijpt, en loopt dan naar me toe – “Sjcheelt jou waat, moat?”
Ik speelde met de gedachte om ‘m voor mietje uit te maken – maar dat is nogal een provocatie. Vind ik. Want ik moet flikkers niet. Van mij mogen ze mekaar in de reet neuken totdat er een over de lengte splijt – ik kan ze niet tegenhouden – maar ik ben er vies van, van poten, en ik word pissig als ik er een zie.
Hij was me voor. “Homo”, zei-ie.
Kijk, dat pik ik dus gewoon niet. Accepteer ik niet. Van niemand. Ik veerde op, haalde uit, miste zijn neus ruimschoots, en overstrekte m’n arm – ik kon de pezen in mijn schouder horen scheuren. De pijn was vlammend. Ik kromp in mekaar en kon een gesmoorde kreun niet onderdrukken.
Die gozer lachte zich kapot. Toen gaf-ie me een wreeftrap vol in m’n ballen. Ik voelde hoe de krachten uit mijn lichaam werden weggespoeld door een overweldigende misselijkheid die vanuit m’n kruis door mijn hele lijf golfde.
een van die lui kruist, die op weg is naar de bar om te bestellen. Ik sla meteen mijn ogen neer, want ik kan niet tegen oogcontact – maar dat zou hij wel eens als een zege kunnen opvatten. En inderdaad, als ik terugkijk om mijn vermoeden te verifiëren, staat hij triomfantelijk te grijnzen – dat wil zeggen, als ik me niet vergis.
Ik wend mijn blik af en frons – niet op ingaan, komt alleen maar gezeik van. Ik sta op om naar het toilet te gaan, en passeer halverwege de deur die gozer. Hij steekt een voet uit en ik ga voorover tegen de grond. Die kerel lacht, geloof ik.
Ik zou de impuls moeten voelen om ‘m op z’n bek te slaan – maar ik kan te weinig overtuiging vinden om woest te worden. Want de waarheid is dat ik geen idee heb hoe ik moet reageren. Wie weet zag ik het wel verkeerd en werd ik pootje gehaakt door een onhandige en onschuldige kantinegast. Wie weet struikelde ik over mijn eigen benen.
En dus raak ik in de war. Ik weet niet wat ik moet doen noch wat ik moet zeggen tegen wie noch waar ik moet kijken. Oh ja – naar de plee. Ik sta op en klop omstandig en overbodig mijn broek af. Iemand lacht, maar ik weet niet of dat met mij te maken heeft, en al helemaal niet hoe ik dan zou moeten reageren – laat ik dan maar in ieder geval zorgen dat ik niemand aankijk.
Ik blijf wat langer op het toilet om uit te blazen. Ik passeer de tafel van die gasten weer – en meen te horen dat iemand het woord ‘homo’ uitspuugt. Niet kijken, niet kijken – het lukt me om voor me op de grond te blijven staren en gewoon door te lopen. Homo. Slappe zak, bedoelen ze daarmee. Ik ga zitten – stoot pijnlijk m’n dijbeen aan een punt van de tafel, een glas bier valt om, “Moritz!” – en kijk naar buiten alsof er niets is gebeurd.
“Zeg nou zelf, meisje – dat wil toch geen hond lezen?”
“Weet ik niet. Het is wel eerlijke koek eigenlijk.”
"Schei uit. Neurotisch gezanik, dat is het.”
“Neuh – daarmee doe je jezelf tekort. Ik prefereer dit boven dat ordinaire gooi- en smijtwerk, moet ik zeggen. En het is tenminste oprecht. Toch?”

Pasfoto's inleveren! De KNVB wil volgend seizoen de spelerspas weer invoeren. En daar moeten plaatjes op. Van die ouderwetse, zeggen ze, dus geen digitale afdrukken. Z.s.m. afleveren bij uw Leider.
Rooie Dennis, wie kent 'm niet, is met spoed op zoek naar woonruimte in Utrecht. Wie weet er wat?